Restoring the historic facts

Letter to President Barack Obama

(http://macedonia-evidence.org/obama-letter.html)

ancient-scholars@macedonia-evidence.org

May 18, 2009

The Honorable Barack Obama
President, United States of America
White House
1600 Pennsylvania Avenue, NW
Washington, DC 20500

Dear President Obama,

We, the undersigned scholars of Graeco-Roman antiquity, respectfully request that you intervene to clean up some of the historical debris left in southeast Europe by the previous U.S. administration.

On November 4, 2004, two days after the re-election of President George W. Bush, his administration unilaterally recognized the “Republic of Macedonia.” This action not only abrogated geographic and historic fact, but it also has unleashed a dangerous epidemic of historical revisionism, of which the most obvious symptom is the misappropriation by the government in Skopje of the most famous of Macedonians, Alexander the Great.

We believe that this silliness has gone too far, and that the U.S.A. has no business in supporting the subversion of history. Let us review facts. (The documentation for these facts [here in boldface] can be found attached and at: http://macedonia-evidence.org/documentation.html)

The land in question, with its modern capital at Skopje, was called Paionia in antiquity. Mts. Barnous and Orbelos (which form today the northern limits of Greece) provide a natural barrier that separated, and separates, Macedonia from its northern neighbor. The only real connection is along the Axios/Vardar River and even this valley “does not form a line of communication because it is divided by gorges.”

While it is true that the Paionians were subdued by Philip II, father of Alexander, in 358 B.C. they were not Macedonians and did not live in Macedonia. Likewise, for example, the Egyptians, who were subdued by Alexander, may have been ruled by Macedonians, including the famous Cleopatra, but they were never Macedonians themselves, and Egypt was never called Macedonia.

Rather, Macedonia and Macedonian Greeks have been located for at least 2,500 years just where the modern Greek province of Macedonia is. Exactly this same relationship is true for Attica and Athenian Greeks, Argos and Argive Greeks, Corinth and Corinthian Greeks, etc.

We do not understand how the modern inhabitants of ancient Paionia, who speak Slavic – a language introduced into the Balkans about a millennium after the death of Alexander – can claim him as their national hero. Alexander the Great was thoroughly and indisputably Greek. His great-great-great grandfather, Alexander I, competed in the Olympic Games where participation was limited to Greeks.

Even before Alexander I, the Macedonians traced their ancestry to Argos, and many of their kings used the head of Herakles - the quintessential Greek hero - on their coins.

Euripides – who died and was buried in Macedonia– wrote his play Archelaos in honor of the great-uncle of Alexander, and in Greek. While in Macedonia, Euripides also wrote the Bacchai, again in Greek. Presumably the Macedonian audience could understand what he wrote and what they heard.

Alexander’s father, Philip, won several equestrian victories at Olympia and Delphi, the two most Hellenic of all the sanctuaries in ancient Greece where non-Greeks were not allowed to compete. Even more significantly, Philip was appointed to conduct the Pythian Games at Delphi in 346 B.C. In other words, Alexander the Great’s father and his ancestors were thoroughly Greek. Greek was the language used by Demosthenes and his delegation from Athens when they paid visits to Philip, also in 346 B.C.

Another northern Greek, Aristotle, went off to study for nearly 20 years in the Academy of Plato. Aristotle subsequently returned to Macedonia and became the tutor of Alexander III. They used Greek in their classroom which can still be seen near Naoussa in Macedonia.

Alexander carried with him throughout his conquests Aristotle’s edition of Homer’s Iliad. Alexander also spread Greek language and culture throughout his empire, founding cities and establishing centers of learning. Hence inscriptions concerning such typical Greek institutions as the gymnasium are found as far away as Afghanistan. They are all written in Greek.

The questions follow: Why was Greek the lingua franca all over Alexander’s empire if he was a “Macedonian”? Why was the New Testament, for example, written in Greek?

The answers are clear: Alexander the Great was Greek, not Slavic, and Slavs and their language were nowhere near Alexander or his homeland until 1000 years later. This brings us back to the geographic area known in antiquity as Paionia. Why would the people who live there now call themselves Macedonians and their land Macedonia? Why would they abduct a completely Greek figure and make him their national hero?

The ancient Paionians may or may not have been Greek, but they certainly became Greekish, and they were never Slavs. They were also not Macedonians. Ancient Paionia was a part of the Macedonian Empire. So were Ionia and Syria and Palestine and Egypt and Mesopotamia and Babylonia and Bactria and many more. They may thus have become “Macedonian” temporarily, but none was ever “Macedonia”. The theft of Philip and Alexander by a land that was never Macedonia cannot be justified.

The traditions of ancient Paionia could be adopted by the current residents of that geographical area with considerable justification. But the extension of the geographic term “Macedonia” to cover southern Yugoslavia cannot. Even in the late 19th century, this misuse implied unhealthy territorial aspirations.

The same motivation is to be seen in school maps that show the pseudo-greater Macedonia, stretching from Skopje to Mt. Olympus and labeled in Slavic. The same map and its claims are in calendars, bumper stickers, bank notes, etc., that have been circulating in the new state ever since it declared its independence from Yugoslavia in 1991. Why would a poor land-locked new state attempt such historical nonsense? Why would it brazenly mock and provoke its neighbor?

However one might like to characterize such behavior, it is clearly not a force for historical accuracy, nor for stability in the Balkans. It is sad that the United States of America has abetted and encouraged such behavior.

We call upon you, Mr. President, to help - in whatever ways you deem appropriate - the government in Skopje to understand that it cannot build a national identity at the expense of historic truth. Our common international society cannot survive when history is ignored, much less when history is fabricated.

Sincerely,

NAME

TITLE

INSTITUTION

Harry C. Avery, Professor of Classics, University of Pittsburgh (USA)

Dr. Dirk Backendorf. Akademie der Wissenschaften und der Literatur Mainz (Germany)

Elizabeth C. Banks, Associate Professor of Classics (ret.), University of Kansas (USA)

Luigi Beschi, professore emerito di Archeologia Classica, Università di Firenze (Italy)

Josine H. Blok, professor of Ancient History and Classical Civilization, Utrecht University (The Netherlands)

Alan Boegehold, Emeritus Professor of Classics, Brown University (USA)

Efrosyni Boutsikas, Lecturer of Classical Archaeology, University of Kent (UK)

Keith Bradley, Eli J. and Helen Shaheen Professor of Classics, Concurrent Professor of History, University of Notre Dame (USA)

Stanley M. Burstein, Professor Emeritus, California State University, Los Angeles (USA)

Francis Cairns, Professor of Classical Languages, The Florida State University (USA)

John McK. Camp II, Agora Excavations and Professor of Archaeology, ASCSA, Athens (Greece)

Paul Cartledge, A.G. Leventis Professor of Greek Culture, University of Cambridge (UK)

Paavo Castrén, Professor of Classical Philology Emeritus, University of Helsinki (Finland)

William Cavanagh, Professor of Aegean Prehistory, University of Nottingham (UK)

Angelos Chaniotis, Professor, Senior Research Fellow, All Souls College, Oxford (UK)

Paul Christesen, Professor of Ancient Greek History, Dartmouth College (USA)

Ada Cohen, Associate Professor of Art History, Dartmouth College (USA)

Randall M. Colaizzi, Lecturer in Classical Studies, University of Massachusetts-Boston (USA)

Kathleen M. Coleman, Professor of Latin, Harvard University (USA)

Michael B. Cosmopoulos, Ph.D., Professor and Endowed Chair in Greek Archaeology, University of Missouri-St. Louis (USA)

Kevin F. Daly, Assistant Professor of Classics, Bucknell University (USA)

Wolfgang Decker, Professor emeritus of sport history, Deutsche Sporthochschule, Köln (Germany)

Luc Deitz, Ausserplanmässiger Professor of Mediaeval and Renaissance Latin, University of Trier (Germany), and Curator of manuscripts and rare books, National Library of Luxembourg (Luxembourg)

Michael Dewar, Professor of Classics, University of Toronto (Canada)

John D. Dillery, Associate Professor of Classics, University of Virginia (USA)

Sheila Dillon, Associate Professor, Depts. of Art, Art History & Visual Studies and Classical Studies, Duke University (USA)

Douglas Domingo-Forasté, Professor of Classics, California State University, Long Beach (USA)

Pierre Ducrey, professeur honoraire, Université de Lausanne (Switzerland)

Roger Dunkle, Professor of Classics Emeritus, Brooklyn College, City University of New York (USA)

Michael M. Eisman, Associate Professor Ancient History and Classical Archaeology, Department of History, Temple University (USA)

Mostafa El-Abbadi, Professor Emeritus, University of Alexandria (Egypt)

R. Malcolm Errington, Professor für Alte Geschichte (Emeritus) Philipps-Universität, Marburg (Germany)

Panagiotis Faklaris, Assistant Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)

Denis Feeney, Giger Professor of Latin, Princeton University (USA)

Elizabeth A. Fisher, Professor of Classics and Art History, Randolph-Macon College (USA)

Nick Fisher, Professor of Ancient History, Cardiff University (UK)

R. Leon Fitts, Asbury J Clarke Professor of Classical Studies, Emeritus, FSA, Scot., Dickinson Colllege (USA)

John M. Fossey FRSC, FSA, Emeritus Professor of Art History (and Archaeology), McGill Univertsity, Montreal, and Curator of Archaeology, Montreal Museum of Fine Arts (Canada)

Robin Lane Fox, University Reader in Ancient History, New College, Oxford (UK)

Rainer Friedrich, Professor of Classics Emeritus, Dalhousie University, Halifax, N.S. (Canada)

Heide Froning, Professor of Classical Archaeology, University of Marburg (Germany)

Peter Funke, Professor of Ancient History, University of Muenster (Germany)

Traianos Gagos, Professor of Greek and Papyrology, University of Michigan (USA)

Robert Garland, Roy D. and Margaret B. Wooster Professor of the Classics, Colgate University, Hamilton NY (USA)

Douglas E. Gerber, Professor Emeritus of Classical Studies, University of Western Ontario (Canada)

Hans R. Goette, Professor of Classical Archaeology, University of Giessen (Germany); German Archaeological Institute, Berlin (Germany)

Sander M. Goldberg, Professor of Classics, UCLA (USA)

Erich S. Gruen, Gladys Rehard Wood Professor of History and Classics, Emeritus, University of California, Berkeley (USA)

Christian Habicht, Professor of Ancient History, Emeritus, Institute for Advanced Study, Princeton (USA)

Donald C. Haggis, Nicholas A. Cassas Term Professor of Greek Studies, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

Judith P. Hallett, Professor of Classics, University of Maryland, College Park, MD (USA)

Prof. Paul B. Harvey, Jr. Head, Department of Classics and Ancient Mediterranean Studies, The Pennsylvania State University (USA)

Eleni Hasaki, Associate Professor of Classical Archaeology, University of Arizona (USA)

Miltiades B. Hatzopoulos, Director, Research Centre for Greek and Roman Antiquity, National Research Foundation, Athens (Greece)

Wolf-Dieter Heilmeyer, Prof. Dr., Freie Universität Berlin und Antikensammlung der Staatlichen Museen zu Berlin (Germany)

Steven W. Hirsch, Associate Professor of Classics and History, Tufts University (USA)

Karl-J. Hölkeskamp, Professor of Ancient History, University of Cologne (Germany)

Frank L. Holt, Professor of Ancient History, University of Houston (USA)

Dan Hooley, Professor of Classics, University of Missouri (USA)

Meredith C. Hoppin, Gagliardi Professor of Classical Languages, Williams College, Williamstown, MA (USA)

Caroline M. Houser, Professor of Art History Emerita, Smith College (USA) and Affiliated Professor, University of Washington (USA)

Georgia Kafka, Visiting Professor of Modern Greek Language, Literature and History, University of New Brunswick (Canada)

Anthony Kaldellis, Professor of Greek and Latin, The Ohio State University (USA)

Andromache Karanika, Assistant Professor of Classics, University of California, Irvine (USA)

Robert A. Kaster, Professor of Classics and Kennedy Foundation Professor of Latin, Princeton University (USA)

Vassiliki Kekela, Adjunct Professor of Greek Studies, Classics Department, Hunter College, City University of New York (USA)

Dietmar Kienast, Professor Emeritus of Ancient History, University of Duesseldorf (Germany)

Karl Kilinski II, University Distinguished Teaching Professor, Southern Methodist University (USA)

Dr. Florian Knauss, associate director, Staatliche Antikensammlungen und Glyptothek Muenchen (Germany)

Denis Knoepfler, Professor of Greek Epigraphy and History, Collège de France (Paris)

Ortwin Knorr, Associate Professor of Classics, Willamette University (USA)

Robert B. Koehl, Professor of Archaeology, Department of Classical and Oriental Studies Hunter College, City University of New York (USA)

Georgia Kokkorou-Alevras, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)

Ann Olga Koloski-Ostrow, Associate Professor and Chair, Department of Classical Studies, Brandeis University (USA)

Eric J. Kondratieff, Assistant Professor of Classics and Ancient History, Department of Greek & Roman Classics, Temple University

Haritini Kotsidu, Apl. Prof. Dr. für Klassische Archäologie, Goethe-Universität, Frankfurt/M. (Germany)

Lambrini Koutoussaki, Dr., Lecturer of Classical Archaeology, University of Zürich (Switzerland)

David Kovacs, Hugh H. Obear Professor of Classics, University of Virginia (USA)

Peter Krentz, W. R. Grey Professor of Classics and History, Davidson College (USA)

Friedrich Krinzinger, Professor of Classical Archaeology Emeritus, University of Vienna (Austria)

Michael Kumpf, Professor of Classics, Valparaiso University (USA)

Donald G. Kyle, Professor of History, University of Texas at Arlington (USA)

Prof. Dr. Dr. h.c. Helmut Kyrieleis, former president of the German Archaeological Institute, Berlin (Germany)

Gerald V. Lalonde, Benedict Professor of Classics, Grinnell College (USA)

Steven Lattimore, Professor Emeritus of Classics, University of California, Los Angeles (USA)

Francis M. Lazarus, President, University of Dallas (USA)

Mary R. Lefkowitz, Andrew W. Mellon Professor in the Humanities, Emerita, Wellesley College (USA)

Iphigeneia Leventi, Assistant Professor of Classical Archaeology, University of Thessaly (Greece)

Daniel B. Levine, Professor of Classical Studies, University of Arkansas (USA)

Christina Leypold, Dr. phil., Archaeological Institute, University of Zurich (Switzerland)

Vayos Liapis, Associate Professor of Greek, Centre d’Études Classiques & Département de Philosophie, Université de Montréal (Canada)

Hugh Lloyd-Jones, Professor of Greek Emeritus, University of Oxford (UK)

Yannis Lolos, Assistant Professor, History, Archaeology, and Anthropology, University of Thessaly (Greece)

Stanley Lombardo, Professor of Classics, University of Kansas, USA

Anthony Long, Professor of Classics and Irving G. Stone Professor of Literature, University of California, Berkeley (USA)

Julia Lougovaya, Assistant Professor, Department of Classics, Columbia University (USA)

A.D. Macro, Hobart Professor of Classical Languages emeritus, Trinity College (USA)

John Magee, Professor, Department of Classics, Director, Centre for Medieval Studies, University of Toronto (Canada)

Dr. Christofilis Maggidis, Associate Professor of Archaeology, Dickinson College (USA)

Jeannette Marchand, Assistant Professor of Classics, Wright State University, Dayton, Ohio (USA)

Richard P. Martin, Antony and Isabelle Raubitschek Professor in Classics, Stanford University

Maria Mavroudi, Professor of Byzantine History, University of California, Berkeley (USA)

Alexander Mazarakis Ainian, Professor of Classical Archaeology, University of Thessaly (Greece)

James R. McCredie, Sherman Fairchild Professor emeritus; Director, Excavations in Samothrace Institute of Fine Arts, New York University (USA)

James C. McKeown, Professor of Classics, University of Wisconsin-Madison (USA)

Robert A. Mechikoff, Professor and Life Member of the International Society of Olympic Historians, San Diego State University (USA)

Andreas Mehl, Professor of Ancient History, Universitaet Halle-Wittenberg (Germany)

Harald Mielsch, Professor of Classical Archeology, University of Bonn (Germany)

Stephen G. Miller, Professor of Classical Archaeology Emeritus, University of California, Berkeley (USA)

Phillip Mitsis, A.S. Onassis Professor of Classics and Philosophy, New York University (USA)

Peter Franz Mittag, Professor für Alte Geschichte, Universität zu Köln (Germany)

David Gordon Mitten, James Loeb Professor of Classical Art and Archaeology, Harvard University (USA)

Margaret S. Mook, Associate Professor of Classical Studies, Iowa State University (USA)

Anatole Mori, Associate Professor of Classical Studies, University of Missouri- Columbia (USA)

Jennifer Sheridan Moss, Associate Professor, Wayne State University (USA)

Ioannis Mylonopoulos, Assistant Professor of Greek Art History and Archaeology, Columbia University, New York (USA).

Richard Neudecker, PD of Classical Archaeology, Deutsches Archäologisches Institut Rom (Italy)

James M.L. Newhard, Associate Professor of Classics, College of Charleston (USA)

Carole E. Newlands, Professor of Classics, University of Wisconsin, Madison (USA)

John Maxwell O'Brien, Professor of History, Queens College, City University of New York (USA)

James J. O'Hara, Paddison Professor of Latin, The University of North Carolina, Chapel Hill (USA)

Martin Ostwald, Professor of Classics (ret.), Swarthmore College and Professor of Classical Studies (ret.), University of Pennsylvania (USA)

Olga Palagia, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)

Vassiliki Panoussi, Associate Professor of Classical Studies, The College of William and Mary (USA)

Maria C. Pantelia, Professor of Classics, University of California, Irvine (USA)

Pantos A.Pantos, Adjunct Faculty, Department of History, Archaeology and Social Anthropology, University of Thessaly (Greece)

Anthony J. Papalas, Professor of Ancient History, East Carolina University (USA)

Nassos Papalexandrou, Associate Professor, The University of Texas at Austin (USA)

Polyvia Parara, Visiting Assistant Professor of Greek Language and Civilization, Department of Classics, Georgetown University (USA)

Richard W. Parker, Associate Professor of Classics, Brock University (Canada)

Robert Parker, Wykeham Professor of Ancient History, New College, Oxford (UK)

Anastasia-Erasmia Peponi, Associate Professor of Classics, Stanford University (USA)

Jacques Perreault, Professor of Greek archaeology, Université de Montréal, Québec (Canada)

Yanis Pikoulas, Associate Professor of Ancient Greek History, University of Thessaly (Greece)

John Pollini, Professor of Classical Art & Archaeology, University of Southern California (USA)

David Potter, Arthur F. Thurnau Professor of Greek and Latin. The University of Michigan (USA)

Robert L. Pounder, Professor Emeritus of Classics, Vassar College (USA)

Nikolaos Poulopoulos, Assistant Professor in History and Chair in Modern Greek Studies, McGill University (Canada)

William H. Race, George L. Paddison Professor of Classics, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

John T. Ramsey, Professor of Classics, University of Illinois at Chicago (USA)

Karl Reber, Professor of Classical Archaeology, University of Lausanne (Switzerland)

Rush Rehm, Professor of Classics and Drama, Stanford University (USA)

Werner Riess, Associate Professor of Classics, The University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

Robert H. Rivkin, Ancient Studies Department, University of Maryland Baltimore County (USA)

Barbara Saylor Rodgers, Professor of Classics, The University of Vermont (USA)

Robert H. Rodgers. Lyman-Roberts Professor of Classical Languages and Literature, University of Vermont (USA)

Nathan Rosenstein, Professor of Ancient History, The Ohio State University (USA)

John C. Rouman, Professor Emeritus of Classics, University of New Hampshire, (USA)

Dr. James Roy, Reader in Greek History (retired), University of Nottingham (UK)

Steven H. Rutledge, Associate Professor of Classics, Department of Classics, University of Maryland, College Park (USA)

Christina A. Salowey, Associate Professor of Classics, Hollins University (USA)

Guy D. R. Sanders, Resident Director of Corinth Excavations, The American School of Classical Studies at Athens (Greece)

Theodore Scaltsas, Professor of Ancient Greek Philosophy, University of Edinburgh (UK)

Thomas F. Scanlon, Professor of Classics, University of California, Riverside (USA)

Bernhard Schmaltz, Prof. Dr. Archäologisches Institut der CAU, Kiel (Germany)

Rolf M. Schneider, Professor of Classical Archaeology, Ludwig-Maximilians- Universität München (Germany)

Peter Scholz, Professor of Ancient History and Culture, University of Stuttgart (Germany)

Christof Schuler, director, Commission for Ancient History and Epigraphy of the German Archaeological Institute, Munich (Germany)

Paul D. Scotton, Assoociate Professor Classical Archaeology and Classics, California State University Long Beach (USA)

Danuta Shanzer, Professor of Classics and Medieval Studies, The University of Illinois at Urbana-Champaign and Fellow of the Medieval Academy of America (USA)

James P. Sickinger, Associate Professor of Classics, Florida State University (USA)

Marilyn B. Skinner 
Professor of Classics, 
University of Arizona (USA)

Niall W. Slater, Samuel Candler Dobbs Professor of Latin and Greek, Emory University (USA)

Peter M. Smith, Associate Professor of Classics, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

Dr. Philip J. Smith, Research Associate in Classical Studies, McGill University (Canada)

Susan Kirkpatrick Smith Assistant Professor of Anthropology Kennesaw State University (USA)

Antony Snodgrass, Professor Emeritus of Classical Archaeology, University of Cambridge (UK)

Theodosia Stefanidou-Tiveriou, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece).

Andrew Stewart, Nicholas C. Petris Professor of Greek Studies, University of California, Berkeley (USA)

Oliver Stoll, Univ.-Prof. Dr., Alte Geschichte/ Ancient History,Universität Passau (Germany)

Richard Stoneman, Honorary Fellow, University of Exeter (England)

Ronald Stroud, Klio Distinguished Professor of Classical Languages and Literature Emeritus, University of California, Berkeley (USA)

Sarah Culpepper Stroup, Associate Professor of Classics, University of Washington (USA)

Nancy Sultan, Professor and Director, Greek & Roman Studies, Illinois Wesleyan University (USA)

David W. Tandy, Professor of Classics, University of Tennessee (USA)

James Tatum, Aaron Lawrence Professor of Classics, Dartmouth College

Martha C. Taylor, Associate Professor of Classics, Loyola College in Maryland

Petros Themelis, Professor Emeritus of Classical Archaeology, Athens (Greece)

Eberhard Thomas, Priv.-Doz. Dr.,Archäologisches Institut der Universität zu Köln (Germany)

Michalis Tiverios, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)

Michael K. Toumazou, Professor of Classics, Davidson College (USA)

Stephen V. Tracy, Professor of Greek and Latin Emeritus, Ohio State University (USA)

Prof. Dr. Erich Trapp, Austrian Academy of Sciences/Vienna resp. University of Bonn (Germany)

Stephen M. Trzaskoma, Associate Professor of Classics, University of New Hampshire (USA)

Vasiliki Tsamakda, Professor of Christian Archaeology and Byzantine History of Art, University of Mainz (Germany)

Christopher Tuplin, Professor of Ancient History, University of Liverpool (UK)

Gretchen Umholtz, Lecturer, Classics and Art History, University of Massachusetts, Boston (USA)

Panos Valavanis, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)

Athanassios Vergados, Visiting Assistant Professor of Classics, Franklin & Marshall College, Lancaster, PA

Christina Vester, Assistant Professor of Classics, University of Waterloo (Canada)

Emmanuel Voutiras, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)

Speros Vryonis, Jr., Alexander S. Onassis Professor (Emeritus) of Hellenic Civilization and Culture, New York University (USA)

Michael B. Walbank, Professor Emeritus of Greek, Latin & Ancient History, The University of Calgary (Canada)

Bonna D. Wescoat, Associate Professor, Art History and Ancient Mediterranean Studies, Emory University (USA)

E. Hector Williams, Professor of Classical Archaeology, University of British Columbia (Canada)

Roger J. A. Wilson, Professor of the Archaeology of the Roman Empire, and Director, Centre for the Study of Ancient Sicily, University of British Columbia, Vancouver (Canada)

Engelbert Winter, Professor for Ancient History, University of Münster (Germany)

Timothy F. Winters, Ph.D. Alumni Assn. Distinguished Professor of Classics, Austin Peay State University (USA)

Michael Zahrnt, Professor für Alte Geschichte, Universität zu Köln (Germany)

Paul Zanker, Professor Emeritus of Classical Studies, University of Munich (Germany)

200 signatures as of May 18th 2009.

For the growing list of scholars, please go to the Addenda.

---

cc: J. Biden, Vice President, USA

H. Clinton, Secretary of State USA

P. Gordon, Asst. Secretary-designate, European and Eurasian Affairs

H.L Berman, Chair, House Committee on Foreign Affairs

I. Ros-Lehtinen, Ranking Member, House Committee on Foreign Affairs

J. Kerry, Chair, Senate Committee on Foreign Relations

R.G. Lugar, Ranking Member, Senate Committee on Foreign Relations

R. Menendez, United States Senator from New Jersey.

---

Addenda

12 Scholars added on May 19th 2009:

Mariana Anagnostopoulos, Assistant Professor of Philosophy, California State University, Fresno (USA)

John P. Anton, Distinguished Professor of Greek Philosophy and Culture University of South Florida (USA)

Effie F. Athanassopoulos, Associate Professor 
Anthropology and Classics, University of Nebraska-Lincoln (USA)

Leonidas Bargeliotes, Emeritus Professor of Philosophy, University of Athens, President of the Olympic Center for Philosophy and Culture (Greece)

Joseph W. Day, Professor of Classics, Wabash College (USA)

Christos C. Evangeliou, Professor of Ancient Hellenic Philosophy, Towson University, Maryland, Honorary President of International Association for Greek Philosophy (USA)

Eleni Kalokairinou, Assistant Professor of Philosophy, Secretary of the Olympic Center of Philosophy and Culture (Cyprus)

Lilian Karali, Professor of Prehistoric and Environmental Archaeology, University of Athens (Greece)

Anna Marmodoro, Faculty of Philosophy, University of Oxford (UK)

Marion Meyer, Professor of Classical Archaeology, University of Vienna (Austria)

Jessica L. Nitschke, Assistant Professor of Classics, Georgetown University (USA)

David C.Young, Professor of Classics Emeritus, University of Florida (USA)

10 Scholars added on May 20th 2009:

Maria Ypsilanti, Assistant Professor of Ancient Greek Literature, University of Cyprus

Christos Panayides, Associate Professor of Philosophy, University of Nicosia (Cyprus)

Anagnostis P. Agelarakis, Professor of Anthropology, Adelphi University (USA)

Dr. Irma Wehgartner, Curator of the Martin von Wagner Museum der Universität Würzburg (Germany)

Dr. Ioannis Georganas, Researcher, Department of History and Archaeology, Foundation of the Hellenic World (Greece)

Maria Papaioannou, Assistant Professor in Classical Archaeology, University of New Brunswick (Canada)

Chryssa Maltezou, Professor emeritus, University of Athens, Director of the Hellenic Institute of Byzantine and Postbyzantine Studies in Venice (Italy)

Myrto Dragona-Monachou, Professor emerita of Philosophy, University of Athens (Greece)

David L. Berkey, Assistant Professor of History, California State University, Fresno (USA)

Stephan Heilen, Associate Professor of Classics, University of Illinois at Urbana-Champaign (USA)

3 Scholars added on May 21st 2009:

Rosalia Hatzilambrou, Researcher, Academy of Athens (Greece)

Athanasios Sideris, Ph.D., Head of the History and Archaeology Department, Foundation of the Hellenic World, Athens (Greece)

Rev. Dr. Demetrios J Constantelos, Charles Cooper Townsend Professor of Ancient and Byzantine history, Emeritus; Distinguished Research Scholar in Residence at the Richard Stockton College of New Jersey (USA)

3 Scholars added on May 22nd 2009:

Ioannis M. Akamatis, Professor of Classical Archaeology, University of Thessaloniki (Greece)

Lefteris Platon, Assistant Professor of Archaeology, University of Athens (Greece)

Lucia Athanassaki, Associate Professor of Classical Philology, University of Crete (Greece)

5 Scholars added on May 23rd 2009:

Georgios Anagnostopoulos, Professor of Philosophy, University of California-San Diego (USA)

Ioannes G. Leontiades, Assistant Professor of Byzantine History, Aristotle University of Thessalonike (Greece)

Ewen Bowie, Emeritus Fellow, Corpus Christi College, Oxford (UK)

Mika Kajava, Professor of Greek Language and Literature; Head of the Department of Classical Studies, University of Helsinki (Finland)

Christian R. Raschle, Assistant Professor of Roman History, Centre d’Études Classiques & Département d'Histoire, Université de Montréal (Canada)

4 Scholars added on May 25th 2009:

Selene Psoma, Senior Lecturer of Ancient History, University of Athens (Greece)

G. M. Sifakis, Professor Emeritus of Classics, Aristotle University of Thessaloniki & New York University (Greece & USA)

Kostas Buraselis, Professor of Ancient History, University of Athens (Greece)

Michael Ferejohn, Associate Professor of Ancient Philosophy, Duke University (USA)

5 Scholars added on May 26th 2009:

Ioannis Xydopoulos, Assistant Professor in Ancient History, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)

Stella Drougou, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)

Heather L. Reid, Professor of Philosophy, Morningside College (USA)

Thomas A. Suits, Emeritus Professor of Classical Languages, University of Connecticut (USA)

Dr Thomas Johansen, Reader in Ancient Philosophy, University of Oxford (UK)

6 Scholars added on May 27th 2009:

Frösén Jaakko, Professor of Greek philology, University of Helsinki (Finland)

John F. Kenfield, Associate Professor, Department of Art History, Rutgers University (USA)

Dr. Aristotle Michopoulos, Professor & Chair, Greek Studies Dept., Hellenic College (Brookline, MA, USA)

Guy MacLean Rogers, Kemper Professor of Classics and History, Wellesley College (USA)

Stavros Frangoulidis, Associate Professor of Latin. Aristotelian University of Thessaloniki (Greece)

Yannis Tzifopoulos, Associate Professor of Ancient Greek and Epigraphy, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)

1 Scholar added on May 29th 2009:

Christos Simelidis, British Academy Postdoctoral Fellow, Lincoln College, University of Oxford (UK)

By Stephen Miller

Professor Emeritus,
University of California,

Berkeley

January 22, 2009

Editor, Archaeology Magazine

36-36 33rd Street

Long Island City, NY 11106

U.S.A.

Dear Sir,

I opened the January/February issue of Archaeology today and eagerly turned to “A Letter from Macedonia” only to discover that it was actually a letter from ancient Paionia – the land north of Mt.Barmous and Mt. Orbelos. Livy’s account of the creation of the Roman province of Macedonia (45.29.7 and 12) makes clear that the Paionians lived north of those mountains (which form today the geographically natural northern limits of Greece) and south of the Dardanians who were in today’s Kosovo. Strabo (7. frag 4) is even more succinct in saying that Paionia was north of Macedonia and the only connection from one to the other was (and is today) through the narrow gorge of the Axios (or Vardar) River. In other words, the land which is described by Matthew Brunwasser in his “Owning Alexander” was Paionia in antiquity.

While it is true that those people were subdued by Philip II, father of Alexander, in 359 B.C. (Diodorus Siculus 16.4.2), they were never Macedonians and never lived in Macedonia. Indeed, Demosthenes (Olynthian 1.23) tells us that they were “enslaved” by the Macedonian Philip and clearly, therefore, not Macedonians. Isokrates (5.23) makes the same point. Likewise, for example, the Egyptians who were subdued by Alexander may have been ruled by Macedonians, including the famous Cleopatra, but they were never Macedonians themselves, and Egypt was never called Macedonia (and so far as I can tell does not seek that name today).

Certainly, as Thucydides (2.99) tells us, the Macedonians had taken over “a narrow strip of Paionia extending along the Axios river from the interior to Pella and the sea”. One might therefore understand if the people in the modern republic centered at Skopje called themselves Paionians and claimed as theirs the land described
by Thucydides.

But why, instead, would the modern people of ancient Paionia try to call themselves Macedonians and their land Macedonia? Mr. Brunwasser (p. 55) touches on the Greek claims “that it implies ambitions over Greek territory” and he notes that “the northern province of Greece is also called Macedonia.” Leaving aside the fact that the area of that northern province of modern Greece has been called Macedonia for more than 2,500 years (see, inter alios, Herodotus 5.17; 7.128, et alibi), more recent history shows that the Greek concerns are legitimate. For example, a map produced in Skopje in 1992 (Figure 1) shows clearly the claim that Macedonia extends from there to Mt. Olympus in the south; that is, combining the ancient regions of Paionia and Macedonia into a single entity. The same claim is explicit on a pseudo-bank note of the Republic of Macedonia which shows, as one of its monuments, the White Tower of Thessalonike, in Greece (Figure 2). There are many more examples of calendars, Christmas cards, bumper-stickers, etc., that all make the same claim.

Further, Mr. Brunwasser has reported with approval (International Herald Tribune 10/1/08) the work of the “Macedonian Institute for Strategic Research 16:9”, the name of which refers “to Acts 16:9, a verse in the New Testament in which a Macedonian man appears to the Apostle Paul begging him: ‘Come over into Macedonia, and help us.’" But where did Paul go in Macedonia? Neapolis (Kavala), Philippi, Amphipolis, Apollonia, Thessaloniki, and Veroia (Acts 16:11-17:10) all of which are in the historic Macedonia, none in Paionia. What claim is being made by an Institute based in Skopje that names itself for a trip through what was Macedonia in antiquity and what is the northern province of Greece today?

I wonder what we would conclude if a certain large island off the southeast coast of the United States started to call itself Florida, and emblazoned its currency with images of Disney World and distributed maps showing the Greater Florida.

Certainly there was no doubt of the underlying point of “Macedonia” in the mind of U.S. Secretary of State Edward Stettinius on December 26, 1944, when he wrote:

“The Department [of State] has noted with considerable apprehension increasing propaganda rumors and semi-official statements in favor of an autonomous Macedonia, emanating principally from Bulgaria, but also from Yugoslav Partisan and other sources, with the implication that Greek territory would be included in the projected state. This government considers talk of Macedonian ”nation”, Macedonian “Fatherland”, or Macedonian “national consciousness” to be unjustified demagoguery representing no ethnic nor political reality, and sees in its present revival a possible cloak for aggressive intentions against Greece.”

[Source: U.S. State Department, Foreign Relations vol viii, Washington, D.C., Circular Airgram (868.014/26Dec1944)]

Mr. Brunwasser (a resident of Bulgaria), however, goes on to state, with apparent distain, that Greece claims “Alexander III of Macedon (Alexander the Great) . . . as Greek.”

This attitude mystifies me. What is there to “claim”? Alexander’s great-great-great grandfather, Alexander I, was certified as Greek at Olympia and, in the words of the father of history “I happen to know that [the forefathers of Alexander] are Greek” (Herodotus 5.22). Alexander’s father, Philip, won several equestrian victories at Olympia and Delphi (Plutarch, Alexander 4.9; Moralia 105A), the two most Hellenic of all the sanctuaries in ancient Greece where non-Greeks were not allowed to compete. If Philip was Greek, wasn’t his son also Greek?

When Euripides – who died and was buried in Macedonia (Thucydides apud Pal. Anth. 7.45; Pausanias 1.2.2; Diodorus Siculus 13.103) – wrote his play Archelaos in honor of the great-uncle of Alexander, did he write it in Slavic? When he wrote the Bacchai while at the court of Archelaos did he not write it in Greek even as it has survived to us? Or should we imagine that Euripides was a “Macedonian” who wrote in Slavic (at a date when that language is not attested) which was translated into Greek?

What was the language of instruction when Aristotle taught Alexander? What language was carried by Alexander with him on his expedition to the East? Why do we have ancient inscriptions in Greek in settlements established by Alexander as far away as Afghanistan, and none in Slavic? Why did Greek become the lingua franca in Alexander’s empire if he was actually a “Macedonian”? Why was the New Testament written in Greek rather than Slavic?

On page 57 of the so-called “Letter from Macedonia” there is a photograph of the author standing “before a bronze statue of Alexander the Great in the city of Prilep.” The statue is patently modern, but the question is whether the real historic Alexander could have read the Slavic inscription beneath his feet. Given the known historic posterity of Slavic to Greek, the answer is obvious.

While Mr. Brunwasser’s reporting of the archaeological work in Paionia is welcome, his adoption and promotion of the modern political stance of its people about the use of the name Macedonia is not only unwelcome, it is a disservice to the readers of Archaeology who are, I imagine, interested in historic fact. But then, the decision to propagate this historical nonsense by Archaeology – a publication of the Archaeological Institute of America - is a disservice to its own reputation.

Let it be said once more: the region of ancient Paionia was a part of the Macedonian empire. So were Ephesos and Tyre and Palestine and Memphis and Babylon and Taxila and dozens more. They may thus have become “Macedonian” temporarily, but none was ever “Macedonia”.

Allow me to end this exegesis by making a suggestion to resolve the question of the modern use of the name “Macedonia.” Greece should annex Paionia – that is what Philip II did in 359 B.C. And that would appear to be acceptable to the modern residents of that area since they claim to be Greek by appropriating the name Macedonia and its most famous man. Then the modern people of this new Greek province could work on learning to speak and read and write Greek, hopefully even as well as Alexander did.

Sincerely,

Stephen G. Miller

Professor Emeritus,University of California,Berkeley

PS: For a more complete examination of the ancient evidence regarding Paionia, see I. L. Merker, “The Ancient Kingdom of Paionia,” Balkan Studies 6 (1965) 35-54

cc: C. Brian Rose, President, Archaeological Institute of America

Hillary Rodham Clinton, Secretary of State of the United States of America

Dora Bakoyiannis, Minister of Foreign Affairs of Greece

Antonis Samaras, Minister of Culture of Greece

Olli Rehn, European Commissioner for Enlargement

Erik Meijer, Member, European Parliament

Άλλα έλεγαν οι ΗΠΑ πριν 60 χρόνια....

Από την εφημερίδα Μακεδονία. http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=23027 Όταν οι ΗΠΑ χαρακτήριζαν “αθεμελίωτη δημαγωγία” το “Μακεδονικό
“Οποιαδήποτε συζήτηση περί μακεδονικού ‘έθνους’, μακεδονικής ‘μητέρας πατρίδας’ ή μακεδονικής ‘εθνικής συνείδησης’ αποτελεί αθεμελίωτη δημαγωγία που δεν αντιστοιχεί σε εθνική ή πολιτική πραγματικότητα και ιδεολογικό μανδύα για την εκδήλωση επιθετικών διεκδικήσεων εις βάρος της Ελλάδας” ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ ΣΤΑΤΙΝΙΟΥΣ Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Δεκέμβριος 1944 Του Άγγελου Ν. Βάσσου Εδώ και σχεδόν τέσσερα χρόνια, από τον Νοέμβριο του 2004, δύο ημέρες μετά τις τελευταίες αμερικανικές εκλογές, οι Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούν τον όρο “Μακεδονία” στις διμερείς σχέσεις τους με την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Κι όμως, σε ντοκουμέντο του 1944 (όταν δηλαδή ανέκυψε για πρώτη φορά θέμα με την ονομασία της γειτονικής περιοχής) υπογεγραμμένο από τον τότε αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, το οποίο παρουσιάζει σήμερα η “ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ”, το όλο ζήτημα χαρακτηρίζεται ως “αθεμελίωτη δημαγωγία”. Μέχρι και το 1944, η βορείως των ελληνικών συνόρων περιοχή της τότε Γιουγκοσλαβίας ήταν γνωστή στους κατοίκους της και σε όλους τους γείτονές της ως “Βαρντάρσκα Μπανιοβίνα” (Vardarska Banjovina). Ήταν αυτή ακριβώς τη χρονιά που ο στρατάρχης Τίτο, στο πλαίσιο των βλέψεών του για έξοδο της χώρας του στο Αιγαίο, αποφάσισε μονομερώς τη μετονομασία της συγκεκριμένης περιοχής, δημιουργώντας τη “Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας”, στο πλαίσιο της τότε Γιουγκοσλαβίας. Σήμερα, οι Αμερικανοί σπεύδουν να αναγνωρίσουν τη γείτονα χώρα ως “Μακεδονία”, χρησιμοποιώντας το όνομα αυτό στις διμερείς σχέσεις και σε διεθνή φόρα. Κι όμως, όταν ετέθη για πρώτη φορά το ζήτημα, το 1944, ο τότε αμερικανός υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Ρούζβελτ, Έντουαρντ Ράιλι Στατίνιους (ο οποίος είχε υπηρετήσει στην ίδια θέση και στην κυβέρνηση του επόμενου προέδρου, Χάρι Τρούμαν), σε εμπιστευτικό σημείωμά του (με ημερομηνία 26 Δεκεμβρίου 1944) προς τις αμερικανικές διπλωματικές αποστολές στη Βαλκανική δεν δίσταζε να αποκαλέσει το όλο θέμα “αθεμελίωτη δημαγωγία”. ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ “Το υπουργείο Εξωτερικών παρακολουθεί με ιδιαίτερη ανησυχία τις αυξανόμενες φήμες για άσκηση προπαγάνδας και για ημιεπίσημες δηλώσεις υπέρ μιας αυτόνομης Μακεδονίας, που εκπορεύονται κυρίως από τη Βουλγαρία αλλά και από Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους και άλλες πηγές και οι οποίες αφήνουν υπαινιγμούς ότι στο ενδεχόμενο σύστασης ενός τέτοιου κράτους θα περιλαμβανόταν και έδαφος που ανήκει στην Ελλάδα. Αυτή η κυβέρνηση”, επισημαίνει στην επιστολή του προς τους αμερικανούς πρέσβεις και προξένους στη Βαλκανική ο Στατίνιους, “πιστεύει ότι οποιαδήποτε συζήτηση περί μακεδονικού ‘έθνους’, μακεδονικής ‘μητέρας πατρίδας’ ή μακεδονικής ‘εθνικής συνείδησης’ αποτελεί αθεμελίωτη δημαγωγία, που δεν αντιστοιχεί σε εθνική ή πολιτική πραγματικότητα. Παράλληλα, αντιμετωπίζει (σ.σ.: η κυβέρνηση των ΗΠΑ, το 1944) τη σημερινή αναβίωσή της ως ιδεολογικό μανδύα για την εκδήλωση επιθετικών διεκδικήσεων σε βάρος της Ελλάδας. ”Η εγκεκριμένη πολιτική αυτής της κυβέρνησης”, συνεχίζει ο τότε επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, “συνίσταται στην άρνηση οποιασδήποτε προσπάθειας αναβίωσης του μακεδονικού ζητήματος ως έχοντος σχέση με την Ελλάδα. Το ελληνικό τμήμα της Μακεδονίας κατοικείται σε μεγάλο βαθμό από Έλληνες και οι έλληνες πολίτες αντιτίθενται σχεδόν ομόφωνα στη δημιουργία μακεδονικού κράτους. Ισχυρισμοί περί σοβαρής ελληνικής συμμετοχής σε οιονδήποτε τέτοιον αναβρασμό μπορούν να θεωρηθούν εκ προοιμίου ψευδείς. Αυτή η κυβέρνηση θα θεωρήσει υπεύθυνες κάθε κυβέρνηση ή ομάδα κυβερνήσεων που ανέχονται ή ενθαρρύνουν απειλητικές ή επιθετικές ενέργειες ‘μακεδονικών δυνάμεων’ κατά της Ελλάδας”. Εκθεση ΟΗΕ “Προσπάθεια ενορχηστρωμένη από Γιουγκοσλαβία και Βουλγαρία” Τον ρόλο Βουλγαρίας και Γιουγκοσλαβίας στην υποδαύλιση του λεγόμενου “Μακεδονικού” αποκαλύπτει έκθεση επιτροπής που συγκροτήθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του διεθνούς οργανισμού “Αν και αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι στη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου οι δυνάμεις κατοχής του Άξονα είχαν εκδηλώσει υποστήριξη προς ένα ‘μακεδονικό αυτονομιστικό κίνημα’, σε μια προσπάθεια να υποδαυλίσουν προστριβές μεταξύ των βαλκανικών κρατών, είναι εξίσου σαφές ότι, μετά τον πόλεμο, οι κυβερνήσεις της Γιουγκοσλαβίας και της Βουλγαρίας, μέσα από ομιλίες κρατικών αξιωματούχων τους αλλά και με αρθρογραφία στον Τύπο, αναζωπύρωσαν και υποστήριξαν τις αποσχιστικές τάσεις των Σλαβομακεδόνων”: αυτό είναι ένα από τα κύρια συμπεράσματα έκθεσης προς το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, την οποία συνέταξε και υπέβαλε στις 27 Μαΐου 1947 η “Επιτροπή έρευνας για σειρά περιστατικών στα ελληνικά σύνορα”, ένα όργανο που είχε συσταθεί με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας (Σ.Α.) του Οργανισμού στις 19 Δεκεμβρίου 1946, αποτελούμενο από εκπροσώπους των 11 μελών του Σ.Α. Η Επιτροπή διέθετε 27μελή γραμματεία, με την προεδρία της να εναλλάσσεται κυκλικά κάθε εβδομάδα μεταξύ των μελών της. Παράλληλα, περιελάμβανε εκπροσώπους ορισμένους από την Ελλάδα, τη Γιουγκοσλαβία, την Αλβανία και τη Βουλγαρία, οι οποίοι θα συμμετείχαν στις συνεδρίες της όποτε αυτό κρινόταν απαραίτητο, ακριβώς όπως οι πρέσβεις των εν λόγω χωρών παρουσιάζονταν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ κάθε φορά που χρειαζόταν. Συνολικά, ενώπιον της συγκεκριμένης Επιτροπής παρουσιάστηκαν 256 μάρτυρες ή καταθέσεις, 79 εκ των οποίων από την Ελλάδα, 22 από την Αλβανία, 33 από τη Βουλγαρία και 60 από τη Γιουγκοσλαβία. Πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 30 επιτόπιες αυτοψίες στις τέσσερις εμπλεκόμενες χώρες, είτε από την ίδια την επιτροπή, είτε από μία από τις 7 υποομάδες που συγκροτήθηκαν στο πλαίσιό της. Με δεύτερη απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, στις 18 Απριλίου 1947, η Επιτροπή προχώρησε στη σύσταση (στις 30 Απριλίου) υποεπιτροπής με έδρα τη Θεσσαλονίκη και αντικείμενο να ερευνήσει περιστατικά παραβίασης των ελληνικών συνόρων από τις 22 Μαρτίου 1947 και μετά, όπως επίσης και να εξετάσει αν υπήρξαν περιπτώσεις αγνόησης στοιχείων που είχαν παρουσιαστεί ή που θα μπορούσαν να είχαν παρουσιαστεί στην ίδια την Επιτροπή. Η τελική έκθεση, η οποία προετοιμάστηκε από δύο ομάδες, υπό την προεδρία του Κινέζου Δρ. Βουνστς Κινγκ και του Κολομβιανού Φρανσίσκο Ουρούτια, περιελάμβανε σειρά συμπερασμάτων, τα οποία υιοθετήθηκαν από την Αυστραλία, το Βέλγιο, την Κίνα, την Κολομβία, τη Συρία, τη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. “Στην επιτροπή παρουσιάστηκαν μάρτυρες”, τονίζεται στην τελική έκθεση, “οι οποίοι κατέθεσαν ότι στη Γιουγκοσλαβία δρούσε οργάνωση γνωστή ως NOF (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο), ένας από τους στόχους της οποίας ήταν να αποσπάσει την ελληνική Μακεδονία από την Ελλάδα και να την ενσωματώσει στην Ομοσπονδία της Γιουγκοσλαβίας. Αυτοί οι μάρτυρες κατέθεσαν ότι η δραστηριότητα της NOF καθοδηγούνταν από τα κεντρικά γραφεία της στα Σκόπια και, στη διάρκεια της πλέον έντονης περιόδου δραστηριοποίησής της, από ένα ειδικό ‘Γραφείο Αιγαίου’ στη Μπίτολα (Μοναστήρι). Το πρόγραμμα της NOF περιελάμβανε την άσκηση προπαγάνδας υπέρ του μακεδονικού κινήματος. Σε μια προσπάθεια να δικαιολογηθεί η ύπαρξη της οργάνωσης υπό την επωνυμία NOF, υποστηρίχθηκε ότι στην πραγματικότητα δεν αποτελούσε τίποτα περισσότερο από το όνομα του ελληνικού ΕΑΜ μεταφρασμένο στα Σλαβικά. Τόσο οι γιουγκοσλάβοι, όσο και οι βούλγαροι αντιπρόσωποι αρνήθηκαν, ωστόσο, ότι η NOF εμπλεκόταν σε δραστηριότητες του είδους που κατήγγειλε η ελληνική πλευρά. Παρά το ότι ορισμένοι μάρτυρες κατέθεσαν στην επιτροπή ότι δεν είχαν ακούσει γι’ αυτή την πλευρά της δράσης της NOF, οι αναφορές για σχέση της οργάνωσης με το μακεδονικό κίνημα ήταν τόσο πολλές και τόσο συνεπείς μεταξύ τους, ώστε να αφήνουν ελάχιστη αμφιβολία επ’ αυτού του θέματος μεταξύ των μελών της επιτροπής”. Και καταλήγει το σχετικό απόσπασμα της έκθεσης, το οποίο έχει στη διάθεσή της η “ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ”: “Από την έρευνα της Επιτροπής κατέστη κάτι περισσότερο από σαφές ότι και η Βουλγαρία υποστήριξε το κίνημα για ένωση των τριών τμημάτων της Μακεδονίας ως δημοκρατίας εντός των ορίων της γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας. Ήδη από τις 16 Νοεμβρίου 1946, άρθρο στην επίσημη κομμουνιστική εφημερίδα ‘Rabotnichesko Delo’ καλωσόριζε τη δημιουργία της Δημοκρατίας της Μακεδονίας εντός της γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας, υποστηρίζοντας ότι ‘η ένωση και άλλων τμημάτων του μακεδονικού έθνους μπορεί να πραγματοποιηθεί αποκλειστικά στη βάση αυτής της δημοκρατίας. Μια τέτοια ενοποίηση είναι προς το συμφέρον της μελλοντικής ειρηνικής ανάπτυξης της Βουλγαρίας, σε στενή συνεργασία με τη Γιουγκοσλαβία’”... Ομολογία Σκοπιανών “Δεν υπήρχαμε ως κράτος πριν τον 19ο αιώνα” Εθνικιστικοί κύκλοι των Σκοπίων, μαζί με μέλη της σκοπιανής διασποράς, επιχειρούν συστηματικά τα τελευταία χρόνια να “περάσουν” στο παγκόσμιο κοινό την άποψη ότι είναι οι πραγματικοί κληρονόμοι της “ιστορικής Μακεδονίας”, εμφανίζοντας μάλιστα χάρτες που, πέραν της σημερινής πΓΔΜ, περιλαμβάνουν εδάφη που ανήκουν στην Ελλάδα και στη Βουλγαρία. Υποστηρίζουν, μάλιστα, ότι τα “ιστορικά σύνορα” της περιοχής που επιχειρούν να οικειοποιηθούν έχουν διαμορφωθεί εδώ και περισσότερο από δέκα αιώνες και ότι, ούτε λίγο ούτε πολύ, Ελλάδα και Βουλγαρία καταπατούν σήμερα εδάφη που από... καταβολής κόσμου ανήκουν στο “μακεδονικό έθνος”. Κι όμως, τους ανιστόρητους ισχυρισμούς των Σκοπιανών, οι οποίοι επιχειρούν να βγάλουν πρόγονό τους και τον… Μέγα Αλέξανδρο, διαψεύδουν ακόμη και οι ίδιοι οι ακαδημαϊκοί κύκλοι της γειτονικής χώρας. Έτσι, σε βιβλίο με τίτλο “Η Μακεδονία και οι σχέσεις της με την Ελλάδα”, που εκδόθηκε στη γειτονική χώρα το 1993 και το οποίο υπογράφουν, μεταξύ άλλων, δεκατρείς ακαδημαϊκοί των Σκοπίων, αναφέρεται ρητά ότι “…η σύγχρονη έρευνα σε γενικές γραμμές συμφωνεί για τον γεωγραφικό προσδιορισμό της περιοχής της Μακεδονίας: είναι μια χώρα που βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της Βαλκανικής, συνορεύοντας με τη Σερβία, τη Βουλγαρία, την Ελλάδα και την Αλβανία. Αυτά τα γενικά σύνορα περικλείουν μια περιοχή έκτασης 67.000 τετρ. χλμ. και οριστικοποιήθηκαν μόλις τον 19ο αιώνα, όταν η Μακεδονία δεν υπήρχε καν ως κράτος”.

Ο κορυφαίος Έλληνας γλωσσολόγος απαντάει στους ψευτοκουλτουριάρηδες!

από ΤΟ ΒΗΜΑ
Δημοσιευμένο Κυριακή 3 Αυγούστου 2008


Η «Μακεδονική» των Σκοπίων και τα περί σλαβομακεδονικής μειονότητας



Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Είναι αληθινά άξιο περιεργείας (και μελέτης) πώς μια τόσο μικρή χώρα, τα Σκόπια, μπορεί να έχει τόσο μεγάλες φιλοδοξίες (και απαιτήσεις) αλλά και τόσο μικρή επαφή με την πραγματικότητα. Επειδή μάλιστα τις τελευταίες εβδομάδες στην (έξωθεν υπαγορευόμενη) πολιτική των Σκοπίων «παίζει» και το θέμα τής γλώσσας, τής (ψευδώνυμης) «μακεδονικής» γλώσσας των Σκοπίων και τής (επινοηθείσης) «μειονότητας» που μιλάει δήθεν επίσης τη «Μακεδονική» των Σκοπίων, αξίζει να πούμε τα πράγματα με το «επιστημονικό» όνομά τους, όπως το έχουμε ήδη κάνει από το 1992 με τον συλλογικό τόμο που εκδώσαμε με τίτλο «Η γλώσσα τής Μακεδονίας: Η αρχαία Μακεδονική και η ψευδώνυμη γλώσσα των Σκοπίων»1 (Ας σημειωθεί ότι η Ελληνική Πολιτεία δεν έστερξε ποτέ - μολονότι ζητήθηκε - να προβεί σε έκδοση τού βιβλίου στην αγγλική γλώσσα, ώστε να γίνουν ευρύτερα γνωστές οι ελληνικές επιστημονικές θέσεις επί τού θέματος.)

Οσο ενδιαφέρει το θέμα μας και για να καταλάβει ο αναγνώστης τι πράγματι συμβαίνει, εξηγούμε ότι έχουμε τρεις γλώσσες που είτε διαφέρουν τελείως μεταξύ τους (η Ελληνική τής Μακεδονίας από τη σερβοβουλγαρική γλώσσα των Σκοπίων καθώς και από τη βουλγαρικής προελεύσεως διάλεκτο που είναι γνωστή ως Σλαβομακεδόνικα) είτε διαφέρουν μερικώς (η Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων από το βουλγαρικό ιδίωμα που μιλήθηκε - σε περιορισμένη έκταση - σε συνοριακές περιοχές τής Ελλάδος από έλληνες ομιλητές, οι οποίοι μαζί με την Ελληνική γνώριζαν - οι μεγαλύτερες ηλικίες - και τα λεγόμενα Σλαβομακεδόνικα).

* Η Ελληνική τής Μακεδονίας

Είναι η κατ' εξοχήν Μακεδονική, δηλαδή η Ελληνική που μιλούσαν οι Ελληνες τής Μακεδονίας από την αρχαιότητα και - στην εξέλιξή της - μέχρι σήμερα. Πρόκειται για τη γλώσσα τού Φιλίππου, τού Μεγάλου Αλεξάνδρου και των άλλων Ελλήνων τής αρχαίας Μακεδονίας, για μια αρχαία δηλαδή ελληνική διάλεκτο δωρικού περισσότερο χαρακτήρα2, που χρησιμοποιήθηκε κυρίως στον προφορικό λόγο, αφού στον γραπτό λόγο και στον επίσημο προφορικό λόγο υιοθετήθηκε νωρίς, για πολιτικούς λόγους, η αττική διάλεκτος στην οποία σώζονται χιλιάδες επιγραφών από τη Μακεδονία.

* Η Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων

Είναι η πρόσφατη - μέσα τού 20ού αιώνα - γλώσσα τού κράτους των Σκοπίων (το οποίο ιδρύθηκε, ως γνωστόν, επί Τίτο το 1944). Πρόκειται για μία βουλγαρική γλώσσα (ο αρχικός πληθυσμός τής περιοχής ήταν βουλγαρικός και πάντοτε οι Βούλγαροι διεκδικούσαν αυτή την περιοχή που θεωρούσαν δική τους - άλλωστε οι κάτοικοι τής περιοχής ονομάζονταν Bugari3 «Βούλγαροι»!). Η γλώσσα αυτή, με τεχνητό καθαρώς τρόπο, από ομάδα γλωσσολόγων που συγκροτήθηκε επί τούτω «εκσερβίστηκε» (!), εισήχθησαν δηλαδή σε αυτήν λεξιλόγιο και γραμματικά στοιχεία από τις γύρω περιοχές που μιλούσαν Σερβικά, ώστε να μειωθεί ο βουλγαρικός γλωσσικός χαρακτήρας της και να αποκτήσει σερβική γλωσσική μορφή, που ήταν απαίτηση τής Ενωμένης Σερβίας τού Τίτο, τής Γιουγκοσλαβικής δηλαδή Δημοκρατίας. Αρα, η γλώσσα των Σκοπίων είναι μια σερβοβουλγαρική γλώσσα4, μια τεχνητά εκσερβισμένη Βουλγαρική, που επιβλήθηκε ως επίσημη γλώσσα για προφανείς λόγους και που οι Βούλγαροι την ονόμασαν «κολισεφσκική» γλώσσα (ως επινόηση και εκτέλεση τού σκοπιανού πολιτικού Κολισέφσκι!). Από μόνοι τους οι Σκοπιανοί έδωσαν σε αυτή τη γλώσσα, τη Σερβοβουλγαρική, την παραπλανητική και ψευδώνυμη ονομασία «Μακεδονική» (!), ώστε να αποφύγουν τις βουλγαρικές διεκδικήσεις και να αποκρύψουν μαζί τη βουλγαρική προέλευση τής γλώσσας τους. Περαιτέρω, για να ιδιοποιηθούν με τον τρόπο αυτόν μιαν ονομασία (Μακεδονική) που τους προσέδιδε κύρος και ιστορικό βάθος (μέσω τής πλαστής ταύτισής τους με το ένδοξο και παγκοσμίως γνωστό όνομα τής Μακεδονίας τού Μ. Αλεξάνδρου) και, τέλος, - επειδή το θράσος τους δεν έχει όρια... (ας θυμηθούμε το αεροδρόμιο «Μ. Αλέξανδρος» των Σκοπίων (!) και τους σκοπιανούς στρατιώτες με αρχαιοελληνική ενδυμασία και σάρισα (!) που υποδέχτηκαν στα Σκόπια τον αρχηγό τής φυλής των Χούνζα στο Πακιστάν ως απογόνους τού Μ. Αλεξάνδρου (!) - για να προβούν σε πιθανές διεκδικήσεις οψέποτε θα δινόταν ευκαιρία αλλαγής των συνόρων στα Βαλκάνια. Με την ανοχή και την αβελτηρία τής επίσημης Ελληνικής Πολιτείας (μην ξεχνάμε ότι στις δεκαετίες '70 και '80 εθεωρείτο «εθνικιστικό» να μιλάς για τις παραχαράξεις των Σκοπιανών, στην εποχή δε τού Τίτο, για άλλους λόγους η αναφορά σε τέτοια θέματα εθεωρείτο ταμπού!) η ονομασία «Μακεδονία» για τα Σκόπια και «μακεδονική γλώσσα» για τη Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων διαδόθηκαν ευρύτερα και σχεδόν καθιερώθηκαν διεθνώς, δίνοντας έτσι το μοναδικό επιχείρημα που, με κάποια δόση αληθείας, υπερχρησιμοποιούν οι Σκοπιανοί.



* Τα Σλαβομακεδόνικα


Είναι μια διάλεκτος ελάχιστων ελληνοβουλγαρικών συνοριακών περιοχών, όπου ένας μικρός αριθμός Ελλήνων παράλληλα με την Ελληνική γνώριζαν (οι παλαιότεροι) και μια βουλγαρικής προελεύσεως διάλεκτο, όπως συμβαίνει ανέκαθεν και παγκοσμίως με μερικές συνοριακές ομάδες τού πληθυσμού πλείστων χωρών. Ας σημειωθεί ότι λόγω τού δίγλωσσου χαρακτήρα των ομιλητών και λόγω τής διαφορετικής βουλγαρικής διαλεκτικής προέλευσής της και, βεβαίως, λόγω τού ότι αυτή η (αποκλειστικά προφορική) διάλεκτος δεν εκσερβίστηκε, όπως η Βουλγαρική των Σκοπίων, τα Σλαβομακεδόνικα δεν ταυτίζονται με τη Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων. Τα Σκόπια, βεβαίως, με (αμερικανικής εμπνεύσεως; ) Γκρουεφσκική επινόηση άρχισαν πρόσφατα να προκαλούν, ισχυριζόμενα ότι τα Σλαβομακεδόνικα είναι η ίδια δήθεν γλώσσα με την ψευδώνυμη «Μακεδονική» των Σκοπίων και άρα στην Ελλάδα υπάρχει λόγω τής γλώσσας σκοπιανή μειονότητα, που πρέπει να αναγνωρίσει η Ελλάδα!.. Πρόκειται για παρανοϊκή σύλληψη, που προσφέρεται για ευφάνταστη θεατρική παράσταση με πιθανό τίτλο «Από τον Κολισέφσκι στον Γκρούεφσκι»!

* Οι τρεις γλωσσικές παραχαράξεις

Από τη σύντομη αυτή προσέγγιση ενός πολύ μεγάλου στη σημασία του θέματος με ποικίλες προεκτάσεις (εθνικές, πολιτικές, ιστορικές, πολιτισμικές κ.ά.) φαίνονται, νομίζω, οι γλωσσικές παραχαράξεις που έχουν διαπραχθεί από πολιτικά, κυρίως, πρόσωπα μιας μικρής χώρας που δεν τη χωρίζει, στην πραγματικότητα, τίποτε από την Ελλάδα. Πρώτη γλωσσική παραχάραξη είναι εκείνη τού ονόματος των Σκοπίων, που ανεχτήκαμε - είναι αλήθεια και είναι δική μας ασυγχώρητη ιστορική ευθύνη - να ονομασθεί Μακεδονία ό,τι προηγουμένως αποκαλείτο «περιοχή τού Βαρδάρη» (Vardarska Banovina). Δεύτερη γλωσσική παραχάραξη τής Βουλγαρικής ή Σερβοβουλγαρικής γλώσσας των Σκοπίων ως Μακεδονικής (με προφανείς συνειρμικές συνδέσεις και σκόπιμες συγχύσεις με την Ελληνική τής Μακεδονίας). Τρίτη γλωσσική παραχάραξη - εξίσου απύθμενης θρασύτητας - είναι η προσπάθεια δημιουργίας σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα με βάση τη δήθεν ταυτότητα τής γλώσσας μικρής ομάδας Ελλήνων με την ψευδώνυμη Μακεδονική των Σκοπίων και το ψευδεπίγραφο Μακεδονικό κράτος των Σκοπίων.

Η όλη υπόθεση θα ήταν για γέλια, αν είχαμε μόνο δείξει εγκαίρως στη διεθνή Κοινότητα πόσο γελοία είναι. Τώρα έχει γίνει και προκλητική και ίσως έξωθεν πολλαπλώς εκμεταλλεύσιμη καθ' εαυτήν και στις προεκτάσεις της.



1. Γ. Μπαμπινιώτη (επιστημ. εκδ.): Η γλώσσα τής Μακεδoνίας. Η αρχαία Μακεδoνική και η ψευδώνυμη γλώσσα των Σκoπίων. (Αθήνα, 1992: Ολκός), 276 σελ. [Περιλαμβάνει μελέτες των: Γ. Μπαμπινιώτη, Γ. Χατζιδάκι, Ν. Π. Ανδριώτη, Μ. Σακελλαρίου, Ι. Καλλέρη, Α. Ι. Θαβώρη, Γ. Ντελόπουλου, Α. Παναγιώτου.]

2. Γ. Μπαμπινιώτη: Η θέση τής Μακεδoνικής στις αρχαίες ελληνικές διαλέκτoυς. Περιοδικό Γλωσσoλoγία 7-8 (1989), σ. 53-69.

3. Ο μεγάλος ιταλός ινδοευρωπαϊστής γλωσσολόγος Vittore Pisani (Il Macedonico, περιοδικό Paideia 12, 1957, σ. 250) γράφει «πράγματι ο όρος μακεδονική γλώσσα [εννοεί τη γλώσσα των Σκοπίων] είναι προϊόν πολιτικής ουσιαστικά προέλευσης». Ο δε ειδικός σλαβιστής γλωσσολόγος, ο Γάλλος Αndrι Vaillant (Le probleme du Slave Macidonien περιοδικό Bulletin de la Sociitι de Linguistique de Paris 39, 1938, σ. 205), είναι αυτός που τονίζει ότι «το όνομα Bulgari είναι στην πραγματικότητα η εθνική ονομασία των Σλάβων τής Μακεδονίας, πράγμα που δείχνει πως (οι Σλάβοι τής περιοχής αυτής) υιοθέτησαν το όνομα Βούλγαροι που τους έδωσαν οι Σέρβοι».

4. Ο γερμανός γλωσσολόγος Heinz Wendt, (Sprachen 1961, σ. 285, λ. Slawische Sprachen), μιλώντας για τις σλαβικές γλώσσες, λέει: «Αν κατατάξει κανείς τις σλαβικές γλώσσες με βάση τη σημερινή τους δομή, πρέπει να θεωρήσει τη Βουλγαρική και τη Μακεδονική, [εννοεί τη γλώσσα των Σκοπίων] λόγω των εξεχουσών δομικών ιδιαιτεροτήτων τους, ως αυτοτελή ομάδα και να την αντιπαραθέσει προς όλες τις άλλες σλαβικές γλώσσες».



Ο κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης είναι καθηγητής της Γλωσσολογίας, πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, τ. πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ουάσινγκτον, 03.04.2008

Εκκληση να επιδειχθεί κατανόηση στα σοβαρά επιχειρήματα της Ελλάδας σε σχέση με το όνομα της ΠΓΔΜ έκανε, μιλώντας στη Βουλή των αντιπροσώπων, η βουλευτής Κάρολιν Μαλόνι. «Πρόκειται για ζήτημα εξαιρετικής σημασίας για μένα», είπε η ιδρυτής και συμπρόεδρος της Ομάδας Ελληνικών Θεμάτων της αμερικανικής Βουλής. «Όλα τα ιστορικά και αρχαιολογικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν Έλληνες. Μακεδονία είναι όνομα ελληνικό που προσδιορίζει τη βόρεια περιοχή της Ελλάδας εδώ και 2500 χρόνια», υπογράμμισε η κ. Μαλόνι.

«To 1944, το όνομα της περιοχής των Σκοπίων άλλαξε σε Μακεδονία ως μέρος της ιμπεριαλιστικής εκστρατείας του Τίτο να αποκτήσει τον έλεγχο της ελληνικής επαρχίας της Μακεδονίας. Οι ΗΠΑ αντιτάχθηκαν στη χρησιμοποίηση από τον Τίτο του ονόματος Μακεδονία εκείνη την εποχή. Ωστόσο, το Νοέμβριο του 2004, μονομερώς και χωρίς προειδοποίηση, η αμερικανική κυβέρνηση αποφάσισε να αναγνωρίσει την ΠΓΔΜ ως Μακεδονία», συνέχισε η βουλευτής της Νέας Υόρκης.

«Μου προκάλεσε κατάπληξη και απογοήτευση το γεγονός ότι ο Λευκός Οίκος αντέστρεψε την έως τότε αμερικανική πολιτική για να αναγνωρίσει την ΠΓΔΜ ως Μακεδονία μόλις δύο ημέρες μετά τις προεδρικές εκλογές του 2004 και πριν ολοκληρωθούν συνομιλίες μεταξύ των χωρών που επηρεάζονταν πιο άμεσα από αυτή την αλλαγή. Μαζί με τον πρώην βουλευτή Μάικλ Μπιλιράκη, εμείς και εξήντα οκτώ συνάδελφοι μας απευθύναμε επιστολή στον τότε Υπουργό Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ εκφράζοντας τις ανησυχίες μας για την απόφαση αυτή και ζητώντας από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να επανέλθει στην επί μακρόν πολιτική του να αναφέρεται στην ΠΓΔΜ με τον τρόπο αυτό», είπε η κα Μαλόνι.

«Πιστεύω», συνέχισε, «ότι το όνομα Μακεδονία ορθά ανήκει στον ελληνικό πολιτισμό και γι αυτό δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιείται από καμία άλλη χώρα. Η Ελληνική Μακεδονία είναι ένας από τους παλαιότερους πολιτισμούς που είναι γνωστοί στον κόσμο και η ιστορία αυτού του ονόματος θα έπρεπε να αναγνωρίζεται και να γίνεται σεβαστή».

«Εγώ και οι βουλευτές Μπιλιράκης, Σαρμπάνης και Σπέις, έχουμε προτείνει το ψήφισμα της 356 της Βουλής, το οποίο εκφράζει την άποψη της Βουλής των Αντιπροσώπων ότι η ΠΓΔΜ θα έπρεπε να σταματήσει τη χρήση υλικών που παραβιάζουν τις προβλέψεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας που υπογράφηκε με μεσολάβηση του ΟΗΕ, μεταξύ ΠΓΔΜ και Ελλάδας, και οι οποίες αφορούσαν εχθρικές ενέργειες ή προπαγάνδα. Το ψήφισμα καλεί την ΠΓΔΜ να εργασθεί με τα Ηνωμένα Έθνη και την Ελλάδα για την επίτευξη της επί μακρόν πολιτικής επιδίωξης των ΗΠΑ και του ΟΗΕ για εξεύρεση αμοιβαία αποδεκτού επίσημου ονόματος για την ΠΓΔΜ. Αυτό το δικομματικό ψήφισμα συγκηδεμονεύεται από 114 Βουλευτές».

Η κ. Μαλόνι αναφέρθηκε επίσης στη βεβήλωση της ελληνικής σημαίας με αγκυλωτό σταυρό στα Σκόπια αυτή την εβδομάδα, που είναι παράδειγμα προπαγάνδας εναντίον του ελληνικού πολιτισμού, μνημόνευσε σχολικά βιβλία με χάρτες στους οποίους μια «μεγάλη Μακεδονία» περιλαμβάνει τμήματα της Ελλάδας και υπενθύμισε την έκδοση νομισμάτων στα Σκόπια με το Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης. «Αυτή η απαράδεκτη αλυτρωτική προπαγάνδα πρέπει να σταματήσει», τόνισε η δημοκρατική βουλευτής της Νέας Υόρκης και ολοκλήρωσε: «Η Ελλάδα έχει με συνέπεια δηλώσει την επιθυμία της για ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ υπό την προϋπόθεση ότι η ΠΓΔΜ θα παύσει να χρησιμοποιεί το όνομα ‘Republic of Macedonia’, θα υιοθετήσει ένα όνομα αμοιβαίως αποδεκτό από τις δύο χώρες και θα παύσει τη χρήση προπαγάνδας».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ας δούμε τη στάση της Αμερικής

1944 και μετά τη λήξη του Β ' Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ επί Ρούσβελτ με την υπογραφή του Υπ. Εξωτερικών Ed. Stetinius την 26/12/44, δήλωνε, όταν ο Τίτο βάφτισε τα Σκόπια "Μακεδονία". Η κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρεί ότι οποιαδήποτε αναφορά σε «Μακεδονικό έθνος» κλπ. είναι αδικαιολόγητη και δημαγωγική. Δεν αντιπροσωπεύει εθνική ή πολιτική πραγματικότητα. Ενώ διακρίνει (η κυβέρνηση των ΗΠΑ) πιθανό μανδύα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδος.

(αλήθεια γιατί δεν τις "διακρίνει" τώρα;). και υποσχόταν τέλος να λάβουν οι ΗΠΑ «όλα τα αναγκαία μέτρα εναντίον εκείνων που θα βοηθήσουν στη δημιουργία "Μακεδονικού ζητήματος" σε βάρος της Ελλάδας»

2004 - Σήμερα

Με δηλώσεις του Υφυπουργού Εξωτερικών και άλλων αξιωματούχων οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν "μακεδονικό" κράτος, εθνότητα και γλώσσα, διαχωρίζοντας την αρχαία Μακεδονία (την ελληνικότητα της οποίας προς το παρόν δεν αμφισβητούν) από το σημερινό κράτος της "Μακεδονίας" (δηλαδή τα Σκόπια - Vardarska).

Είδατε πως άλλαξαν στάση οι ΗΠΑ, πάντα με βάση τα συμφέροντά τους;

Σε 50 - 60 χρόνια από σήμερα να είστε σίγουροι ότι θα αρχίσουν να στηρίζουν τις ακραίες εθνικιστικές (και βλακώδεις) θέσεις των Σκοπιανών ότι ο Αλέξανδρος και ο Φίλιππος και οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, αλλά Σκοπιανοί και εμείς κατέχουμε κομμάτι της "πατρίδας" των Σκοπιανών.

Έλληνες bloggers δίνουν τη λύση στο όνομα της Δημοκρατίας των Σκοπίων - Vardarska.
Republic of McDonia ή απλά McDonia.
Εναλλακτικά
McDonia - USA (αφού αρέσει τόσο πολύ στα Αμερικανάκια)
Πιο πάνω μπορείτε να δείτε τη σημαία του κράτους της Δημοκρατίας των Σκοπίων - McDonia.

Macedonia: Over 4000 years of GREEK History, Culture and Civilization

Some links to begin with:
http://www.macedonia.com
http://real.macedonia.gr
http://www.macedonia.info/
http://en.wikipedia.org/wiki/Macedon
http://historyofmacedonia.wordpress.com/2007/01/20/ancient-macedonian-language-by-marcus-templar/
http://truth.macedonia.gr/

More links coming soon.....